110 Santimetrelik Boyuyla 24 Yıl: İzmir İtfaiyesi’nin 110 Yaşar’ı

110 santimetrelik boyuyla İzmir İtfaiyesi’nin simgesi haline gelen Yaşar Karaduman, cam kemik hastalığına rağmen 24 yıldır kesintisiz görev yapıyor. Tıptaki adıyla "osteogenesis imperfekta" ile dünyaya gelen ve çocukluk döneminde doktorların "10 yaşına kadar yaşar" dediği Karaduman, bugün 52 yaşında Tire İtfaiye Grubu’nda santral görevlisi olarak çalışıyor.

Karaduman’ın meslek hayatı 2000 yılında Tire Belediyesi’nde taşeron işçi olarak başladı. 2002 yılında engelli bireyler için açılan sınavı kazanarak itfaiye teşkilatına adım atan Karaduman, o dönem itfaiye ihbar hattının 110 olması ve kendi boyunun da 110 santimetre olması nedeniyle "110 Yaşar" lakabını aldı. 2014 yılında yürürlüğe giren Bütünşehir Yasası ile İzmir Büyükşehir Belediyesi kadrosuna geçen Karaduman, günümüzde ihbarların koordinasyonu ve yazışmaların takibinden sorumlu.

Eğitim İçin Satılan Ev ve Anne Fedakârlığı

Yaşar Karaduman’ın hayata tutunma hikâyesinde ailesinin payı büyük. Kemiklerinin kırılganlığı nedeniyle çocukluğunu hastanelerde geçiren Karaduman için ailesi, tedavi masraflarını karşılamak adına evlerini sattı. Annesi, oğlunun eğitiminden geri kalmaması için onu yıllarca kucağında taşıyarak okula götürdü. Bu destekle hayata küsmeyen Karaduman, "Çalışıyorum, aileme bakıyorum, özel işlerimi kendim çözebiliyorum. Fiziki durumumdan dolayı hiçbir zaman kendimi kötü hissetmedim. Kendimle barışık biriyim" diyerek azmini vurguluyor.

"Ben Arama Kurtarmada Olmak İsterdim"

İtfaiyeciliği bir meslekten öte "can kurtarma sanatı" olarak gören Karaduman, fiziksel engeli nedeniyle santralde görev yapsa da gönlünün hep sahada olduğunu belirtiyor. Sahada çalışma isteğini şu sözlerle anlatıyor:

• "Ben arama kurtarmada olmak isterdim. Çünkü birinin evini, iş yerini, canını kurtarıyorsunuz."
• "İşim de güzel; gelen ihbarları zaman kaybetmeden ilgili ekiplere iletiyorum."
• "Kafanızı yastığa koyduğunuzda 'Bugün bir canlıyı kurtardım' diyebilmek çok güzel."

Basınçlı Hortum ve Merdiven Anısı

24 yıllık meslek hayatı boyunca unutamadığı anılar biriktiren Karaduman, bir gün yangın söndürme hortumuna aniden su verilmesiyle basıncın etkisiyle havaya kalktığını, arkadaşlarının kendisini zor tuttuğunu gülümseyerek anlatıyor. Merdivenli itfaiye aracına çıktığı günü ise "O sırada çok heyecanlandım ve aşağıya bakamadım" sözleriyle hatırlıyor. Ekip arkadaşlarının kendisine hiçbir zaman farklı davranmadığını söyleyen Karaduman, operasyona giden her ekibin arkasından dua ettiğini ekliyor.

Engelli Ailelerine Çağrı: Çocuklarınızı Okutun

Kendi yaşam deneyimlerinden yola çıkarak engelli çocukları olan ailelere seslenen Karaduman, eğitimin hayati önem taşıdığını belirtiyor. "Bize balık yemesini değil, balık tutmasını öğretin" diyen Karaduman, şu çağrıda bulunuyor: "Birçok engelli gördüm, hayatla barıştırmamışlar. Aileler çocuklarından utanmamalı, onlara sahip çıkmalı. Engelli çocuğunuzu okutun, kurslara gönderin. Biz utanılacak insanlar değiliz."